Page 1 | next>
ELEGIA I.
Divitias alius fulvo sibi congerat auro
Et teneat culti iugera multa soli,
Quem labor adsiduus vicino terreat hoste,
Martia cui somnos classica pulsa fugent:
Alius sibi opes accumulet auro fuluo, multaque praedia terrae aratae possideat: quem iugis anxietas propinquo hoste perterrefaciat, cui tubae bellicae pulsae soporem excutiant.
Me mea paupertas vita traducat inerti, 5
Dum meus adsiduo luceat igne focus.
Egestas mea me uitae ignauae transmittat, modo caminus meus perenni flamma fulgeat.
Ipse seram teneras maturo tempore vites
Rusticus et facili grandia poma manu;
Nec spes destituat, sed frugum semper acervos
Praebeat et pleno pinguia musta lacu. 10
Idem nouellas uites agricola plantabo tempore opportuno, et proceras arbores mala ferentes industria manu. Nec me fallat expectatio, at perpetuo frumentorum cumulos suppeditet, et uina suauia e lacu referto.
Nam veneror, seu stipes habet desertus in agris
Seu vetus in trivio florida serta lapis,
Et quodcumque mihi pomum novus educat annus,
Libatum agricolae ponitur ante deo.
Colo etenim, siue truncus in agris relictus, siue saxum antiquum in triuio gerit corollas floridas. Et quosuis fructus gignit mihi nouus annus, prius decerpti Deo Ruricolae offeruntur.
Flava Ceres, tibi sit nostro de rure corona 15
Spicea, quae templi pendeat ante fores,
Pomosisque ruber custos ponatur in hortis,
Terreat ut saeva falce Priapus aves.
O Ceres flaua, corona spicea tibi sit ex agris meis, quae ad aedis ianuam appendatur; et tutor rubicundus Priapus statuatur in hortis pomiferis, ut uolucres minaci falce territet.
Vos quoque, felicis quondam, nunc pauperis agri
Custodes, fertis munera vestra, Lares. 20
Vos etiam, o Lares tutores praedii mei quondam prosperi, iam tenuis, dona uestra accipitis.
Page 1 | next>
