Elegiae Book One

<back | Page 77 | next>

ELEGIA XV.

AD CYNTHIAM.

Saepe ego multa tuae levitatis dura timebam,
Hac tamen excepta, Cynthia, perfidia.
Aspice, me quanto rapiat Fortuna periclo:
Tu tamen in nostro lenta timore venis.
Et potes hesternos manibus componere crines,
Et longa faciem quaerere desidia;

---

O Cynthia, frequenter ego pertimescebam omnes inconstantiae tuae acerbitates, ista tamen infidelitate demta. Vide, quam magno discrimine agitet me Fortuna; attamen tu nihil metu meo commoveris, neque te pudet propriis manibus peregrinas et emtas comas fingere, prolixoque otio formam tibi conciliare. Neque erubescis