M. Valerii Martialis Epigrammata Liber IX

<back | Page 1 | next>

I.

Dum Ianus hiemes, Domitianus autumnos,
Augustus annis commodabit aestates,
dum grande famuli nomen adseret Rheni
Germanicarum magna Iux Kalendarum,
Tarpeia summi saxa dum patris stabunt, 5
dum voce supplex dumque ture placabit
matrona divae dulce Iuliae numen:
manebit altum Flaviae decus gentis
cum sole et astris cumque luce Romana.

Dum Ianus commodabit hiemes, Domitianus autumnos, Augustus aestates; dum magnus dies Kalendarum Germanicarum sibi uendicabit ingens nomen Rheni subacti: dum saxa Tarpeia summi Iouis manebunt: dum matrona uoce supplex, et dum thure placabit suaue Numen diuae Iuliae: summus honos Flauiae familiae durabit cum sole et sideribus, et cum gloria Romana.

invicta quidquid condidit manus, caeli est. 10

Quicquid aedificauit manus inuicta, caelum est.

II.

Pauper amicitiae cum sis, Lupe, non es amicae
et queritur de te mentula sola nihil.
ilia siligineis pinguescit adultera cunnis,
convivam pascit nigra farina tuum.
incensura nives dominae Setina liquantur, 5
nos bibimus Corsi pulla venena cadi;
empta tibi nox est fundis non tota paternis,
non sua desertus rura sodalis arat;
splendet Erythraeis perlucida moecha lapillis,
ducitur addictus, te futuente, cliens; 10
octo Syris suffulta datur lectica puellae,
nudum sandapilae pondus amicus erit.
I nunc et miseros, Cybele, praecide cinaedos:
haec erat, haec cultris mentula digna tuis.

III.

Quantum iam superis, Caesar, caeloque dedisti
si repetas et si creditor esse velis,
grandis in aetherio licet auctio fiat Olympo
coganturque dei vendere quidquid habent,
conturbabit Atlans et non erit uncia tota 5
decidat tecum qua pater ipse deum:
pro Capitolinis quid enim tibi solvere tempus,
quid pro Tarpeiae frondis honore potest?

O Caesar, si reposcas quantum iam donasti Diis et caelo, et uelis esse creditor: quamuis magna auctio fiat in Olympo aethereo, et Superi cogantur uendere omnia sua bona: Atlas conturbabit, nec erit integra unica, qua genitor Deorum transigat tecum. Quid enim potest tibi reddere pro templis Capitolinis, quid pro gloria Tarpeiae frondis?

quid pro culminibus geminis matrona Tonantis?
Pallada praetereo: res agit illa tuas. 10

Quid uxor Iouis pro geminis delubris? Omitto Mineruam: illa procurat tua negotia.

quid loquar Alciden Phoebumque piosque Laconas?
addita quid Latio Flavia templa polo?

Quid commemorem Herculem atque Apollinem, et pios Laconas: quid templa Flauia addita Latio polo?

Expectes et sustineas, Auguste, necesse est:
nam tibi quod solvat non habet arca Iovis.

O Auguste, oportet te expectare et supersedere: nam arca Iouis non habet unde soluat tibi.

IV.

Aureolis futui cum possit Galla duobus
et plus quam futui, si totidem addideris:
aureolos a te cur accipit, Aeschyle, denos?
non fellat tanti Galla. Quid ergo? Tacet.

V.

Tibi, summe Rheni domitor et parens orbis,
pudice princeps, gratias agunt urbes:
populos habebunt; parere iam scelus non est.

O summe uictor Rheni, et pater orbis, caste princeps, urbes tibi agunt gratias: frequentabuntur: iam non est crimen gignere.

non puer avari sectus arte mangonis
virilitatis damna maeret ereptae, 5
nec quam superbus conputet stipem leno
dat prostituto misera mater infanti.
Qui nec cubili fuerat ante te quondam,
pudor esse per te coepit et lupanari.

Puer castratus arte mangonis auari non luget amplius iacturam ereptae uirilitatis: nec infortunata genitrix dat infanti prostituto stipem, quam numeret leno arrogans. Tua opera coepit esse uerecundia in lupanari, quae olim ante te nec fuerat in toro nuptiali.

<back | Page 1 | next>

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 License