Q. Horatii Flacci Liber II

<back | Page 2 | next>

Ode II.

Nullus argento color est auaris
abdito terris, inimice lamnae
Crispe Sallusti, nisi temperato
splendeat usu.

O Sallusti Crispe qui aversaris laminas terris avaris conditas, certe pecunia non habet ullum splendorem, nisi usu fulgeat moderato.

Viuet extento Proculeius aeuo, 5
notus in fratres animi paterni;
illum aget pinna metuente solui
Fama superstes.

Proculeius vigebit aetate prorogatā, conspicuus ob animum erga fratres paternum; illum fama perennis vehet alā dissolvi refugiente.

Latius regnes auidum domando
spiritum quam si Libyam remotis 10
Gadibus iungas et uterque Poenus
seruiat uni.

Amplius dominaberis cupidam vincendo mentem, quam si Libyam addas longinquis Gadibus, atque uni subiiciatur gemina Carthago.

Crescit indulgens sibi dirus hydrops
nec sitim pellit, nisi causa morbi
fugerit uenis et aquosus albo 15
corpore languor.

Saeva hydropisis sibi largiens ingravescit, neque sitim compescit, donec e venis origo mali, et aquea aegritudo pallente corpore depellatur.

Redditum Cyri solio Prahaten
dissidens plebi numero beatorum
eximit Virtus populumque falsis
dedocet uti 20
uocibus, regnum et diadema tutum
deferens uni propriamque laurum
quisquis ingentis oculo inretorto
spectat aceruos.

Virtus populo dissentiens e numero felicium expungit Phraatem throno Cyri restitutum; atque emendat plebem fallaci utentem sermone; securum principatum, et imperium, atque specialem gloriam attribuens ei soli, quicumque grandes cumulos rectis oculis intuetur.

<back | Page 2 | next>

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 License