<back | Page 20 | Liber III >>
Ode XX.
Non usitata nec tenui ferar
penna biformis per liquidum aethera
uates neque in terris morabor
longius inuidiaque maior
urbis relinquam. Non ego pauperum 5
sanguis parentum, non ego quem uocas,
dilecte Maecenas, obibo
nec Stygia cohibebor unda.
Nec solitā nec levi per aëra fluentem alā vehar ego Poëta duplici formā pollens. Nequaquam in terris manebo diutius; invidiāque superior deseram civitates. Ego proles maiorum inopum, ego quem appellas, carissime, O Maecenas, haud moriar; nec Stygiā palude coërcebor.
Iam iam residunt cruribus asperae
pelles et album mutor in alitem 10
superne nascunturque leues
per digitos umerosque plumae.
En modo tibiis increscunt pelles scabrae, atque in avem candidam transformor secundum superiores partes; et plumae tenues exoriuntur in brachiis et scapulis.
Iam Daedaleo ocior Icaro
uisam gementis litora Bosphori
Syrtisque Gaetulas canorus 15
ales Hyperboreosque campos.
Nunc ad litus Bosphori frementis, et Libycas Syrtes, regionesque Boreales pergam, factus avis canens suaviter, velocior autem Icaro Daedali filio.
Me Colchus et qui dissimulat metum
Marsae cohortis Dacus et ultimi
noscent Geloni, me peritus
discet Hiber Rhodanique potor. 20
Me Colchus, Dacusque Italum exercitum simulans non timere, atque extremi celebrabunt Geloni. Me cognoscet doctus Hispanus, et qui bibit aquas Rhodani.
Absint inani funere neniae
luctusque turpes et querimoniae;
conpesce clamorem ac sepulcri
mitte superuacuos honores.
Apage cantus lugubres inutilibus exequiis, fletusque iudecoros, et querelas. Comprime eiulatus, et praetermitte vana tumuli ornamenta.
<back | Page 20 | Liber III >>
