Ode XV.
Quantum distet ab Inacho
Codrus, pro patria non timidus mori,
narras, et genus Aeaci,
et pugnata sacro bella sub Ilio.
Quam longe remotus ab Inacho sit Codrus, pro patria occumbere non veritus, refers, atque stirpem Aeaci, et certamina cdommissa ad Troiam sacratam.
Quo Chium pretio cadum 5
mercemur, quis aquam temperet ignibus,
quo praebente domum et quota
Paelignis caream frigoribus, taces.
Siles autem quo pretio emamus amphorum vini Chii; quis calefaciat aquam; quis domum suppeditet et quā horā frigus Pelignum repellam.
Da lunae propere nouae,
da noctis mediae, da, puer, auguris 10
Murenae. Tribus aut nouem
miscentur cyathis pocula commodis?
Da cito, famule, poculum novae Lunae, da noctis medae, da Murenae Auguris; Tribus aut novem scyphis apte pocula miscentur.
Qui Musas amat imparis,
ternos ter cyathos attonitus petet
uates, tris prohibet supra 15
rixarum metuens tangere Gratia
nudis iuncat sororibus.
Qui colit Musas impari numero, poeta stupescens novem poscet scyphos. Gratia nudis sororibus comitata contentiones timens vetat sumere plusquam tria pocula.
Insanire iuuat… Cur Berecyntiae
cessant flamina tibiae?
Cur pendet tacita fistula cum lyra? 20
Placet furere. Quare tacet sonus fistulae Phrygiae? Quare tibia cum cithara pendens non resonat?
Parcentis ego dexteras
odi: sparge rosas; audiat inuidus
dementem strepitum Lycus,
et uicina seni non habilis Lyco.
Manus ego cessantes aversor. Sterne rosas puer. Strepitum insanum audiat Lycus invidus, necnon vicina Lyco vetulo minime idonea.
Spissa te nitidum coma, 25
puro te similem, Telephe, Vespero
tempestiua petit Rhode:
me lentus Glycerae torret amor meae.
O Telephe, nubilis Chloë quaerit te densis capillis splendidum, te nitido parem Vespero: me incendit lentus amor Glycerae meae.
