ELEGIA VI.
Candide Liber, ades - sic sit tibi mystica uitis
semper, sic hedera tempora uincta feras -
aufer et, ipse, meum, pariter medicande, dolorem:
saepe tuo cecidit munere uictus amor.
Adsis mihi, o formose Liber. Ita tibi sacra sit iugiter uinea, ita caput iugiter habeas coronatum hedera; tu etiam ipse meum eripe maerorem mihi medendo: frequenter superatus Amor ope tua occubuit.
Care puer, madeant generoso pocula baccho, 5
et nobis prona funde Falerna manu.
O famule dilecte, calices nobili Baccho perfundatur, nobisque porrige Falerna plena manu.
Ite procul durum curae genus, ite labores;
fulserit hic niueis Delius alitibus.
O solicitudines, pregenies barbara et saeua, et angores animi longe a me discedite. Delius hic luceat candidis auibus.
Vos modo proposito dulces faueatis amici,
neue neget quisquam me duce se comitem, 10
aut si quis uini certamen mite recusat,
fallat eum tecto cara puella dolo.
O uos amici, nunc consilio meo fauete, nullusque uestrum recuset me ducem sequi, uel si aliquis suauem meri concertationem respuit, ipsum amica occulta fraude decipiat.
Ille facit dites animos deus, ille ferocem
contundit et dominae misit in arbitrium,
Armenias tigres et fuluas ille leaenas 15
uicit et indomitis mollia corda dedit.
Iste Deus mentes hominum ditat; iste arrogantes et indocites domuit, imperioque puellae subiecit. Tigres Armenias, et toruas leaenas cicurauit, et immanibus feris mites dedit animos.
Haec Amor et maiora ualet; sed poscite Bacchi
munera: quem uestrum pocula sicca iuuant?
Ista etiam Amor, et alia longe maiora potest: at efflagitate dona Bacchi; quis enim ex uobis calicibus uacuis delectatur?
Conuenit ex aequo nec toruus Liber in illis
qui se quique una uina iocosa colunt, 20
nunc uenit iratus nimium nimiumque seueris:
qui timet irati numina magna, bibat.
Non irascitur, sed aequaliter ipsi conuenit cum iis, qui ipsum uenerantur, et laeta uina celebrant. Sed modo adueniet nimia succensus ira in abstemios. Quicumque igitur illius Dei indignationem et potestatem augustam metuit, potet.
